ایسنا: استوپارد، برنده چهار جایزه تونی برای فیلم های «روزنکرانتز و گیلدنسترن مرده اند»، «سفرها»، «چیز واقعی» و «ساحل اتوپیا» درگذشت.
استوپارد که در دوران کودکی در دوران اشغال نازی ها از چکسلواکی گریخت و در نهایت در انگلستان اقامت گزید، به عنوان استاد واقعی زبان و به ویژه بازی های زبانی شناخته می شد. او با نوشتن برای تئاتر، فیلم و رادیو به موضوعاتی مانند خیانت، سیاست و هویت پرداخت. هویتی که به شدت تحت تاثیر تجربه شخصی او از زندگی بین دو فرهنگ بود.
استوپارد با Rosencrantz و Guildenstern Are Dead در سال 1966 وارد صحنه تئاتر بریتانیا شد. اثری که حول محور دو شخصیت فرعی نمایشنامه «هملت» شکسپیر می چرخد.
دنیس کندی، منتقد تئاتر گفت: «نمایشهای استوپارد گاهی اوقات بهعنوان هوشمندانه، اما فاقد عمق، تعهد اجتماعی یا وزن احساسی رد شدهاند.
اما در نمایشنامههای بعدی، از جمله «چیز واقعی» (1982) و «آرکادیا» (1993)، استوپارد به دنیای احساسات عمیقتر رفت. احساسی که همراه با بازی های زبانی درخشان او ساختار جدیدی به آثارش بخشید.
Rosencrantz و Guildenstern Are Dead برای اولین بار در جشنواره ادینبورگ در سال 1966 با نقدهای متفاوت به نمایش درآمدند، اما بعداً توسط کمپانی تئاتر ملی در Old Vic و بعداً در برادوی اجرا شد. استوپارد اولین جایزه تونی خود را در سال 1968 دریافت کرد. او همچنین فیلمنامه اقتباس سینمایی این اثر را نوشت. این فیلم برنده شیر طلایی جشنواره فیلم ونیز در سال 1990 شد.
در همان دهه در نمایش هایی مانند هر پسر خوب سزاوار عشق (1977) و شب و روز (1978) از سیاست و زبان انتقاد کرد. اما «چیز واقعی» (1982) که نمایشنامه ای درباره خیانت زناشویی است، در سال 1984 برنده جایزه تونی دیگری شد و «چیز واقعی» در سال 2000 برنده جایزه تونی دیگری شد.
در دهه 1990 بازی او در فیلم های “آرکادیا” و “اختراع عشق” (1997) مورد ستایش قرار گرفت. سه گانه ساحل اتوپیا (2002)، درباره زندگی روشنفکران روسی پیش از انقلاب بین سال های 1833 و 1866، به کارگردانی ترور نون و در تئاتر اولیویه لندن به روی صحنه رفت. این تولید نه ساعته در سال 2006 به برادوی رفت و در سال 2007 برنده جایزه تونی شد.
استوپارد سپس راک اند رول (2006) را نوشت. اثری درباره مقاومت فرهنگی در چکسلواکی بین بهار پراگ 1968 و انقلاب مخملی 1989 که ترکیبی از سیاست و موسیقی است.
پس از 9 سال سکوت، در سال 2015 با برنامه فلسفی «مشکل دشوار» بازگشت.
استوپارد در زمینه سینما فیلمنامه فیلم برزیل (1985) و رمان جی. بالارد برای فیلم امپراتوری خورشید (1987) نوشت. او فیلمنامه نمایشنامه «شکسپیر عاشق» را با همکاری مارک نورمن نوشت. از دیگر اقتباسهای او میتوان به «خانه روسی» اثر جان لکر، «معما» اثر بیلی باثگیت و «آنا کارنینا» (2012) اشاره کرد.
استوپارد همچنین رمان «پایان رژه» را در یک مینی سریال موفق با بازی بندیکت کامبربچ برای HBO اقتباس کرد. پس از آن اقتباسی از «تب لاله» نوشت.
استوپارد همچنین به عنوان یک فیلمنامه نویس بی اعتبار در هالیوود کار کرده است، و کارهای بی اعتباری روی ایندیانا جونز و آخرین جنگ صلیبی، جنگ ستارگان: قسمت سوم، اسلیپی هالو و K-19: The Widowmaker انجام داده است.
در سال 2013، انجمن نویسندگان آمریکا جایزه یک عمر دستاورد لورل در فیلمنامه نویسی را به او اعطا کرد.
منبع : پایگاه خبری entekhab
